Święto Wiosny, początek Nowego Roku w Kazachstanie. W Polsce odbywa się pożegnanie zimy poprzez topienie Marzanny i chodzenie z Gaikiem oraz Dzień Wagarowicza. We współczesnym Kazachstanie Nauryz obchodzony jest przez trzy dni – od 21 do 23 marca. Te dni w republice są świętem państwowym.
W języku kazachskim nauryz oznacza marzec. Obecnie obchody tego święta to mieszanka starego i nowego, począwszy od przygotowywania obfitego jedzenia po koncerty rockowe. Ludzie życzą sobie nawzajem pomyślności. W miastach i na wsiach organizowane jest sprzątanie terenów parkowych, sadzenie sadzonek, wielkie festiwale folklorystyczne, występy ulubionych kazachskich artystów, konkursy kulinarne w gotowaniu plowu i nauryz-koże, narodowe turnieje sportowe.
W Pietropawłowsku święto Nauryz odbywało się na głównym placu za pomnikiem Abaja i Puszkina dwóch humanistów, twórców literatury połączonych drzewem życia symbolem oświecenia. Wzniesiono na nim jurty, scenę, świąteczną aleję, która prowadziła do dębu życia. W wejściu witano muzyką i fanfarami.
Wokół placu stały jurty, w których wystawiano rękodzieło rzemieślnicze oraz miejsca kultury i tradycji Kazachstanu, i etnicznych centrów. Były również miejsca zabaw i gier dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Częstowano słodyczami, baursakami. Można było skosztować plow i szaszłyków z różnych rodzajów mięs oraz wypić gorącą herbatę.
Centrum Kultury Polskiej “Kopernik”, gdzie pracują Panie: Anna Świstowska – nauczyciel skierowany przez ORPEG do pracy dydaktycznej w Pietropawłowsku w Kazachstanie, Elżbieta Konik – nauczyciel skierowany przez ORPEG do pracy dydaktycznej w Tajynszy w Kazachstanie, zaprezentowało swoje stroje ludowe w Pietropawłowsku i w Tajynszy oraz aktywnie wzięło udział w promowaniu polskich specjałów i polskiej kultury. Podopieczni Centrum w Pietropawłowsku na wagary udali się do Północnokazachstańskiego Muzeum Historyczno-Krajoznawczego. Mieli okazję zwiedzić eksponaty z różnych epok, od kła mamuta do teraźniejszości (loty w Kosmos). Oglądali militaria, jurty, kazachską i etniczną odzież ludową, w tym strój polski – krakowski.
Informację i zdjęcia nadesłała Pani Anna Świstowska – nauczyciel skierowany przez ORPEG do pracy dydaktycznej w Kazachstanie.
